Patagonië: naar het einde van de wereld en terug

8589 Kilometer, waarvan ruim 1200 over 'ripio', wat alles kan zijn tussen gravel, grote keien, los zand of centimetersdikke modder. De gps geeft aan dat we over ruim 600 km de tweede afslag bij de rotonde moeten nemen. We zien pinguins, zeeleeuwen, heel veel hertjes, allerlei soorten vogels en zelfs walvissen! We hebben onderweg zon, keiharde wind, veel regen en zelfs een klein beetje sneeuw. Een roadtrip van ruim drie en een halve week door Patagonië waarin we helemaal naar het einde van de wereld rijden en weer terug.

Patagonië is groot! Eindeloze stille wegen die urenlang nergens naartoe lijken te gaan en dan ineens een paar koeien, een kudde schapen, een enkel huis of een tegenligger. Soms is het landschap waar we doorheen rijden prachtig. De zee die om een bocht verschijnt. Besneeuwde bergtoppen in de verte die maar niet dichterbij lijken te komen. Of een kudde guanaca´s op de weg. Maar we rijden ook door oersaaie landschappen waar niks gebeurt, waar het asfalt kilometerslang kaarsrecht is en waar geen ander levend wezen lijkt te bestaan. De iPod is gevuld met muziek en we hebben eten en drinken voor een paar dagen (mochten we stranden). Vervelen doen we ons niet en we kunnen gaan en stoppen waar we willen.

De Ruta Nacional 40. Deze weg loopt helemaal van het noorden tot het zuiden door Argentinië. Wij rijden maar een stukje (zo'n 2000km). De weg is gedeeltelijk verhard, maar grote delen zijn ook nog onverhard.

Peninsula Valdez
Op dag 1 van onze roadtrip rijden we van het westen naar het oosten van het land door een enorm verlaten landschap. Toch is het van iemand, want waar we ook rijden, zien we hekjes langs de weg. Honderden, duizenden kilometerslange hekjes. Doel is Peninsula Valdez waar we walvissen hopen te zien. Deze Zuidkapers komen vanuit Antarctica naar de baai bij het schiereiland om er te paren en jongen te krijgen. Wij zijn er aan het einde van het 'walvisseizoen' en de kans om een walvis te zien, is daardoor erg klein. Alleen de moeders met een jong dat nog niet sterk genoeg is om de reis terug naar Antarctica te maken, zijn er nog. Maar we hebben geluk en zien een moeder met jong. Moeder is ruim 15 meter lang en het jong zo'n 5 meter. Een indrukwekkend gezicht vanuit een best wel klein bootje!

We rijden een hele dag rond over het schiereiland en zien nog veel andere beesten, zoals zeeleeuwen en ook pinguins.

Ook zien we deze nandoe (een soort struisvogel) met haar jongen wegsnellen voor onze auto.

Vuurland
In een paar lange dagen rijden we vanaf Peninsula Valdez helemaal naar het zuidelijkste puntje van Argentinië: Ushuaia op Vuurland. Het wordt hier het 'einde van de wereld' genoemd en het schijnt de meest zuidelijke stad op aarde te zijn. Om hier te komen, rijden we ook een stukje door Chili over onze eerste echte niet onderhouden onverharde weg. Een voorproefje voor wat komen gaat.

In het Nationaal Park Tierra del Fuego maken we een wandeling. De natuur is mooi, maar het weer wil niet helemaal meewerken.

Om vanaf Vuurland weer op het vasteland te komen, moeten we met de ferry. Wij blijken als reisdag de dag te hebben uitgekozen waarop de Argentijnse zomervakantie begint en wachten zo'n 3 uur op een plekje op de boot. Eenmaal aan het varen, zien we twee dolfijnen die met ons meezwemmen.

Torres del Paine
Onze volgende langere stop is Nationaal Park Torres del Paine in Chili. We huren een tent en trekken met onze auto het park in. We maken er een aantal hele mooie wandelingen en slapen op verschillende campings, waarvan een met een topuitzicht op het gebergte van Torres del Paine.

Bergen, meren, gletsjers: het landschap waar we doorheen rijden en wandelen is erg afwisselend.

Compleet uitgerust met rugzakken, tent, eten en drinken maken we een 2-daagse trekking door de bergen. 

Tijdens het rijden, zien we veel schuwe guanaca's langs de weg. In Torres del Paine worden ze beschermd en zijn ze helemaal niet bang voor mensen. We kunnen ze nu eens rustig van dichtbij bekijken.

Uitzicht vanaf onze camping over Laguna Azul op de bergtoppen van Torres del Paine. Het is een adembenemend mooie plek en er is bijna niemand anders (en de camping is nog gratis ook!).

Ons kerstdiner eten we dit jaar op deze camping met uitzicht.

El Calafate en El Chalten
Na Torres del Paine steken we de grens met Argentinië weer over en gaan naar nog twee parken in de Andes. El Calafate is bekend van de gletsjer Perito Moreno die dagelijks tot 2 meter opschuift, waardoor huizengrote stukken ijs in het meer storten. Hierna gaan we naar El Chalten, een park dat vergelijkbaar is met Torres del Paine en waar je ook heel mooi kunt wandelen.

Gletsjer Perito Moreno.

Na een wandeltocht van 9,5 uur door Nationaal Park Los Glaciares bij El Chalten hebben we wel een lokaal speciaalbiertje verdiend.

Het is een lange rit om vanuit El Chalten in 2 dagen weer wat meer noordelijk te gaan naar de eerste wat grotere plaats (Esquel) waar we Oud & Nieuw vieren. De weg is hier grotendeels onverhard en doordat het heel veel geregend heeft, rijden we een heel stuk door een soort modderpoel. We glijden enorm en komen amper vooruit. 1 Keer komen we vast te zitten in de middle-of-nowhere. Gelukkig komt er redelijk snel een auto voorbij en met de hulp van twee Argentijnen duwen we de auto weer los.

Pucon
Ook nu we een auto hebben, gaan we een paar keer de grens over tussen Chili en Argentinië. Dat gaat wel wat sneller dan met de bus en we worden nauwelijks gecontroleerd. Het is vooral stempels verzamelen bij verschillende loketten en dan kun je weer verder. De belangrijkste grensovergang naar Pucon in Chili is helaas gesloten vanwege een brand en we wachten vervolgens bij een andere overgang zo'n 3 uur op 6 stempels in totaal (4 voor ons en 2 voor de auto) voordat we Chili weer in mogen. Aangekomen in Pucon wandelen we nog wat, maar doen we het vooral rustig aan in de zon. We rijden naar de vulkaan, liggen op het strand en relaxen in de hot springs.

De actieve vulkaan bij Pucon. 

We hebben de auto inmiddels weer ingeleverd in Bariloche en zijn al een paar dagen in Buenos Aires geweest. Maar nu zitten we met een ijskoud biertje (Martijn) en wit wijntje (Mathilde) op ons eigen terras voor een prachtige kamer in een hotel met zwembad in Puerto Iguazu in de avondzon. Morgen vliegen we terug naar Buenos Aires voor de laatste dagen. Dit was onze laatste post vanuit het Zuid-Amerika. Tot binnenkort in Nederland!

Meer foto's van onze roadtrip door Patagonië zien? Kijk hier!